Dili hiçbir insan evcilleştiremez. Dil öldürücü zehirle dolu, dinmeyen bir kötülüktür. Diğer yandan ailemizde, işimizde ve sosyal çevremizde kullandığımız sözlerimiz aynı zamanda sevgi ile ilişkimizi hangi temelde düzenlediğimiz açısından da önemlidir dil. Çünkü şifa ve teselli için, barıştırma için, adalet, doğruluk ve iyilik için, gerçeğin korunması ve savunulması için dil çok önemlidir.
Bilgelerin dudakları bilgi yayar. Fakat ahmakların yüreği böyle değildir. Doğrunun yüreği cevabını iyi tartar fakat kötünün ağzı kötü şeyler saçar. Yani kişilerin sözlerini dikkatli seçip kullanmaları bu yaşamda pek çok şeyi etkileyecektir. Kim hakkında ya da her ne konu hakkında konuşursak konuşalım, sözlerimiz aynı zamanda başkalarına kendimizin gerçekte kim olduğunu, kendimizin nasıl bir kimse olduğunu gösterecektir.
Kişinin sözleri kendi bencilliğini, cahilliğini, kötü niyetini yansıtıyorsa, aynı zamanda bu kişi sözleriyle hatalarını başkalarına aktarıyor demektir. Çünkü dilimiz aynı zamanda iyiliği yayma aracı olabileceği gibi kötülüğü kışkırtan bir araç da olabilir. Eğer bir adam dilini dizginlemezken kendisinin aydın olduğunu sanırsa, yüreğini aldatır ve böylesinin bilgisi boştur. Çünkü atın ağzındaki gem onun bütün bedenini kontrol etmeye yarar ve atı bu gem yönlendirir. Benzer şekilde geminin dümeni gemiye yön verir. Öyleyse kişinin sözleri kişinin nasıl bir yolda yürüdüğünün işaretidir.
Dilini kontrol edip dizginleyenler yaşamlarına yön vermekte başarılı olurlar. Çünkü dilimiz ile doğruluğu, adaleti, kutsallığı başkalarına aktarabildiğimiz gibi, dilimizle kötülüğü, kıskançlığı, haksızlığı, çekişme ve kavgayı kışkırtabiliriz. Dilimiz doğru öğretişin bir aracı olabileceği gibi yanlış öğretişin yayılmasına da etkendir.
İyi insan içindeki iyi hazinesinden iyi olanları çıkarır. Kötü insan da içindeki kötü hazinesinden kötü olanları çıkarır. Bilge insan dilini kontrol altına almış bir şekilde yürüdükçe bu konuda başkalarına örnek olacak ve bu da sapkın niyetli kişileri uzaklaştıracaktır. Doğru kişinin dudakları makbul sözü ortaya koyar Fakat kötünün ağzı ise sapkın olanı yayar.
Doğru kişi kendi etrafını sözleriyle yaşam yolunda bina etmeye çalışırken, kötüler sözleriyle kendi kötülüklerini örtmeye çalışır. Dilini dizginleyen ile dizginlemeyen arasındaki farkın, yaşam ve ölüm arasındaki fark ile ilişkili olduğu unutulmamalıdır. Kötülük sorunu dil vasıtası ile bir kuşaktan diğer kuşağa geçmektedir. Kişiler bazen kendi başlarına gelen ve şikayet ettikleri sıkıntı ve zorlukları, çoğu zaman dillerini dizginlemeyip dili doğru kullanmadıkları için kötülüğü davet etmiş olmaktadırlar. Sevgi Sabırlıdır, Sevgi Şefkatlidir. Sevgi Kıskanmaz, Övünmez, Böbürlenmez. Sevgi Kaba Davranmaz.
