Duygusal modele göre affetme, fikir değişimi gerektiren içsel bir mesele olarak değerlendirilir. Bu sebeple affetme, haksızlığa karşı doğal bir tepki olarak ortaya çıkan olumsuz duygulardan ahlaken vazgeçmeye dayanır. Affetmenin tam olarak hangi duyguların üstesinden gelmesi gerektiği hakkında kayda değer tartışmalar olsa da, birçok çağdaş kuramcı affetmenin kırgınlığın üstesinden gelmeye dayandığını savunur.

Affetmek, kişinin kendine karşı suçluluk, kızgınlık, pişmanlık yerine merhamet ve sevgi gösterebilmesidir. Kişinin kendine yapacağı en önemli iyiliklerden biri kendini affetmesidir. Devamlı olarak başarısızlıklarını hatırlamak, hatalarını görmek, kendini suçlamak, yorucu bir durumdur. Oysa hata yapmak, yaşamda bir şeyler yapabildiğimizi gösterir.

Kendini affetmek, bir şey olmamış gibi davranmak demek değildir. Kişinin yaptıklarının sonuçlarını kabul etmesi anlamına gelir. Başka kişileri affetmek kadar önemlidir. Kendini affetmek, geçmişte kazanılan sıkıntılı yaşam deneyimleriyle de rahat bir şekilde yaşamaya devam edebilmektir. Geçmişte öğrenilenler ile ilerleyebilmek, yola devam edebilmektir.


Diğer kişilere karşı yapılan hatalarla ilgili konuda kendini affedememe durumu varsa, her insanın hata yapabileceği gerçeği göz önüne alınmalıdır. Yaşam her zaman planladığımız gibi gitmeyebilir. Hata yapmak, insanı kötü bir insana dönüştürmüyor. Örneğin birey, bilsem o işi kabul etmezdim, o kişiyle görüşmezdim, öyle davranmazdım gibi sebeplerle, yaşanan pişmanlık ve suçluluk duygularından dolayı kendini affedemeyebilir. Kendini affetmek için kişinin zihinsel ve ruhsal olarak hazır olması gerekir

Bundan genel olarak öfke, intikam alma isteği, nefret ve hatalının cezalandırıldığını görme isteği gibi birtakım intikam güden hırsları kapsadığı anlaşılır. Eleştirmenlerse haksızlığa karşı tepkimizin her zaman duyguları içermediğine dikkat çekmişlerdir. Aslında, duygular hissedildiğinde bile her zaman intikam güden duygular değildir. Örneğin, haksızlığa karşı yaygın duygusal tepkiler diğer birçok tepkinin yanı sıra üzüntü, hayal kırıklığı, boyun eğme ve merhamettir. Tersine, belki de bir duygu değişimi affetme için ne yeterli ne de gereklidir. Belki de affetme kapsamlı ve çeşitli eylemleri içerir ve affetme eylemi "sayılan" şey kısmen, işin içindekilerin onu öyle görüp görmemelerine bağlıdır.

Dünyada yapılmış her şey, sevgi sayesinde yapılmıştır. Değişmek ve değiştirmek istiyorsanız okuyun ve elinize kaleminizi alıp yazmaya başlayın.