Bıçak ustası Savaş Çelikel, mesleğe olan yolculuğunu ve yıllar içinde edindiği tecrübeleri anlattı. 39 yaşında olan Çelikel, baba mesleği olan bıçakçılığa henüz çocuk yaşlarda başladığını belirterek, “Bu işin içinde büyüdüm. Çıraklıktan itibaren yaklaşık 6 yaşından beri bu işi yapıyorum. Yani 34 senedir mesleğin içindeyim” dedi.
Çocukluktan gelen ustalık
Mesleğin kendisi için bir yaşam biçimi haline geldiğini ifade eden Çelikel, ustalığın yıllar içinde kazanıldığını vurguladı. Küçük yaşlarda başladığı bu zanaatta bugün hem tamir hem de satış yaptığını dile getirdi.
Günlük iş yoğunluğu değişken
Günlük iş temposunun sezona göre değiştiğini belirten Çelikel, “Sabah dükkana geliyoruz. Lokantalardan, kasaplardan bıçaklar gelir. Onların bilemesini ve tamirini yaparız. Aynı zamanda bıçak satışı da yapıyoruz” diye konuştu.
Yaz aylarında işlerin daha da yoğunlaştığını söyleyen Çelikel, farklı şehirlere giderek servis verdiklerini ifade etti. “Yaz sezonunda dışarıya çıkarız. Kızkalesi, Antalya, İstanbul gibi yerlere gidip hizmet veriyoruz. Kurban Bayramı yaklaştığında ise işler daha da artıyor” dedi.
“Bu meslek unutulmaz”
Mesleğin geleceği hakkında da değerlendirmelerde bulunan Çelikel, çırak yetişmemesinin en büyük sorun olduğunu söyledi. Ancak buna rağmen mesleğin yok olmayacağını savundu:
“Çırak yetişmiyor, belki ben son nesilim. Ama bu meslek unutulmaz. Kasap, lokanta olduğu sürece, insanlar yemek yediği sürece bu iş devam eder.”
Meslek aile içinde devam ediyor
Çelikel, mesleği kendi ailesi içinde yaşatmaya çalıştığını belirterek, “Benden küçük kardeşim var, ona öğretiyoruz. Artık aileden nesile devam ediyor. İleride çocuklarım isterse onlar da yapar” ifadelerini kullandı.
Gençlere meslek tavsiyesi
Gençlere önemli tavsiyelerde bulunan Çelikel, teknolojiye bağımlı bir yaşam yerine üretime yönelmeleri gerektiğini, “Gençler bir meslek öğrensin. Sadece telefonla, internetle bir yere varılmaz. Bu işleri yapacak insan lazım” sözleri ile vurguladı.
“Ekmek kapımız”
Mesleğini severek yaptığını dile getiren Çelikel, sözlerini şu şekilde tamamladı:
“Sabah gelirim, akşam giderim. Elimden ne geliyorsa yaparım. Tamir de yaparım, üretim de… Sonuçta bu işten evime ekmek götürüyorum.”
