"7 kişiyle çıktığımız yolda 700 üyeye ulaştık"

Derneğin kuruluş felsefesi ve gelecek vizyonuna ilişkin açıklamalarda bulunan Mersin Zaza Dil Kültür ve Tarih Derneği Başkanı Cuma Karaağaç, yakalanan başarı grafiğine dikkat çekti. Zaza dilini korumanın önemine değinen Karaağaç, “2017 yılında yalnızca 7 kişi ile çıktığımız bu yolda bugün 700'e yakın üyeye ulaşmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Temel amacımız; Zaza kültürünü doğru tanıtmak, dilimizin yok olmasını önlemek ve yeni nesillere aktarmaktır. Halk Eğitimi Merkezi iş birliğiyle 2019’dan bu yana sürdürdüğümüz Zazaca kurslarımızı şimdi de Tarsus’ta Millî Eğitim ortaklığıyla açmayı planlıyoruz. Kültürel bağlarımızın korunmasında en büyük görev ailelerimize düşmektedir; anne ve babalar evlerinde bu dili konuşarak çocuklarına aşılamalıdır” ifade etti.

"Anayasal düzene ve birlikteliğe bağlıyız"

Programda söz alan Tarsus Temsilcisi Hacı Gümüş ile Erdemli Temsilcisi Murat Alkan kültürel değerleri yaşatmanın bir vatandaşlık görevi olduğunu ifade ederken, Dernek Danışma Kurulu Üyesi Erdal Çiçeklidağ ise üniter yapıya ve milli birliğe vurgu yaptı. Çiçeklidağ, "Kendi geleneklerimizi, değerlerimizi ve dillerimizi yaşatmak en doğal vatandaşlık hakkımız ve ödevimizdir. Bizler, Zaza olmaktan ve aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmaktan büyük bir gurur duyuyoruz" dedi.

Dernek üyelerinden Sinan Aytekin ise birlik mesajını manevi bir boyutla destekleyerek, "Farklı dillerin ve renklerin varlığı yeryüzünün zenginliğidir. Bu farklılıklar bizleri ayrıştıran değil, bütünleştiren ortak değerlerimizdir. Hepimiz et ile tırnak gibi birlikte büyük ve güçlü bir milletiz" şeklinde konuştu.

Katkı sağlayan isimlere plaket takdim edildi

Soru-cevap ve üye konuşmalarının ardından samimi bir atmosferde tamamlanan organizasyonun sonunda, dernek yönetimi tarafından organizasyona ve kültürel faaliyetlere sundukları katkılardan dolayı iş insanları Şevket Demir ve Yüksel Atum’a birer teşekkür plaketi takdim edildi.

"Esnafın ve ustaların büyük desteği var''

Gözü gibi baktığı minyatür aracının bakım ve temizliğini her gün aksatmadan yapan ve haftanın belirli günleri aracıyla gezmeye çıkan Hikmet Sungur, herkesin projesini çok beğendiğini belirterek, "Esnafın ve ustaların büyük desteği var. Sosyal medyada çok fazla yorum aldım. Açıkçası bu arabayı ben yaparken bizim kendi grubumuzun reklamı olsun diye yaptım. Bütün herkes beğeniyor. Hayalimi süsleyen bu aracın bu kadar ilgi göreceğini hiç düşünmüyordum. Çok mutlu oldum" diye konuştu.

''Kafamızda çok proje var''

Minyatür otobüsün ilk başlarda bir proje olduğunu ancak çok beğenilince ilgi gördüğünü söyleyen Sungur, "Vallahi bu bir projeydi aslında çok uzun sürdü, 8 ay gibi bir süre. Özellikle son 3 ay açıkçası eve geç gitmeye başladım ve sabah kahvaltılarında, akşam yemeklerinde bulunamadım. Bu yüzden eşim bana dedi ki, 'Tekrar yeni bir proje istemiyoruz. Çünkü sen bize lazımsın, yoruyorsun kendini'. Ondan sonra insanların ilgisini görünce onların da hoşuna gitti açıkçası. Ama tekrar bir proje yapar mıyım; bilmiyorum. Aslında kafamızda çok proje var. İçeride de başka bir tane arabamız var. O araba da projelerden bir tanesi aslında, yarım kalan projelerden bir tanesi" dedi.

Cumhurbaşkanlığı Genelgesi eksiksiz uygulanırsa sorunların büyük bölümü çözülebilir

Cumhurbaşkanlığı tarafından yayımlanan mevcut genelgenin uygulanmamasının temel sorun olduğunu ifade eden Ekmen, “Genelgede geçici yerleşim alanlarından sağlığa, eğitimden ulaşıma, güvenlikten sosyal hizmetlere, sosyal güvenlikten METİP Projesi’ne kadar yedi ana başlık bulunuyor. Tam 11 bakanlık bu genelgeyle görevlendirilmiş durumda. Koordinatör bakanlık ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığıdır. Üç yıldır her Plan ve Bütçe Komisyonu görüşmelerinde Çalışma Bakanı Sayın Vedat Işıkhan’a Cumhurbaşkanı’nın yayımladığı 2024/5 sayılı Genelge’nin gereğinin yerine getirilmesi çağrısını yapıyorum. Ancak aradan geçen zamana rağmen ne göç veren ne de göç alan illerde valilikler bünyesinde oluşturulması gereken koordinasyon mekanizmaları etkin bir şekilde hayata geçirilebilmiştir” ifadelerini kullandı.

Tarım işçisinin emeği de üreticinin yükü de desteklenmeli

Mevsimlik tarım işçilerinin sorunlarının yalnızca sosyal politika değil aynı zamanda tarımsal üretimin sürdürülebilirliği açısından da ele alınması gerektiğini vurgulayan Ekmen, “AK Parti sıralarındaki vekillere bir kez daha çağrıda bulunuyorum. 2024/5 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi uygulanırsa düşük ücretlerden kayıt dışı çalışmaya, ücret eşitsizliğinden barınma, temizlik, su, elektrik ve altyapı sorunlarına, sağlık ve eğitim hizmetlerine kadar birçok problem çözülebilir. Bunun yanı sıra bugün çiftçilerimizin en büyük girdi kalemlerinden biri işçilik maliyetidir. Tarım ve Orman Bakanlığı işçilik giderlerini doğrudan destek kalemi haline getirmelidir, Sayın Bakan İbrahim Yumaklı’ya da çağrıda bulunuyorum. Böyle bir uygulama hem üreticiyi rahatlatacak hem de mevsimlik tarım işçileri ile işverenler arasında yaşanan ücret anlaşmazlıklarının çözümüne katkı sağlayarak sosyal barışı güçlendirecektir” dedi.

Süslediği TIR ile hayatını birleştirdiği Sedef Gürakar Karataş’ı (27) evinden alıp şehir turu atan umut Karataş’a damadın şoför arkadaşları da kendi araçlarıyla eşlik etti.Keşan’da TIR şoförlüğü yapan Umut Karataş, Sedef Gürakar Karataş ile evlendi. Karataş, gelin arabası olarak süslediği TIR’ıyla Sedef Gürakar Karataş'ı Aşağı Zaferiye Mahallesi Ahmet Gücüyener Caddesi’ndeki evinden aldı. Damadın şoför arkadaşlarının da süsledikleri TIR'larla eşlik ettiği çift, kentin en işlek caddelerinde tur attıktan sonra düğünün yapılacağı Şükrüköy’e geçti.Kendileri için de unutulmaz bir anıya imza attıklarını belirten Umut Karataş, "Mesleğim TIR şoförlüğü olduğu için bunu düğünümde de göstermek istedim. TIR'la ilginç bir anı oluşturduğumuza inanıyorum. Hem eşim hem ailem hem de davetliler için sürpriz oldu. TIR'ları görenler şaşkınlık yaşadı. Bizim içinde unutulmaz bir anı oldu" dedi. Sedef Gürakar Karataş ise TIR'ı gelin arabası olarak görünce şaşırdığını ifade ederek, kendisi için büyük bir sürpriz olduğunu söyledi.

"Şalvarı yaşatmaya çalışıyoruz"

Şalvarın modern giyim modasına rağmen önemli bir kültür olarak yaşatıldığını ve Türkiye'nin dört bir yanından talep gördüğünü belirten Subakan, "Adana'nın özellikle Tufanbeyli, Saimbeyli ve Kozan ilçelerinde yaygın olarak kullanılıyor. Bunun yanı sıra çevre illerde de tercih ediliyor. Sadece bu bölgeyle sınırlı değil; Trabzon, Samsun, Giresun, Gaziantep ve Şanlıurfa başta olmak üzere Türkiye'nin 81 iline gönderim yapıyoruz. Şalvar kültürünü yaşatmaya çalışıyoruz" diye konuştu. Mesleğe ilginin azaldığını ifade eden Subakan, "Şalvarın dikimi kolay olduğu için herkes şalvar kesip dikebilir. Ancak gençler zanaat öğrenmek istemiyor, mesleğe yeterince ilgi göstermiyor. Artık sadece paraya odaklanıyorlar, meslek öğrenmek gibi bir kaygıları kalmamış. Bu mesleği gelecek nesiller yaşatmalı ve sahip çıkmalı" dedi.

Şalvar daveti

Kente gelen ziyaretçileri Büyük Saat'i görmeye ve şalvar denemeye davet eden Subakan, "Şalvar, Adana'mızın önemli bir kültürü. Yerli ve yabancı turistlerimiz Büyük Saat'i mutlaka ziyaret etsin. Şalvarımızı deneyip görsünler. Adana'mıza gelsinler, şalvarımızı giysinler" ifadelerini kullandı.

'Çocukken özeniyordum'

10 yıldır aynı heyecanla 'yeşil vatan' koruyuculuğunu sürdürdüğünü söyleyen Harun Gökçe, "Annem ve babam burada çalışıyorlardı. 2016 yılında emekli oldular, ben görevi onlardan teslim aldım. Bu ormanı bildiğim ve onların yanında yetiştiğim için en iyi şekilde hizmet etmeye çalışıyorum. Ben çocukluğumu burada, annem ve babamın yanında yaşadım. Çocukken özeniyordum hatta inşallah babamın yanına geçerim diye düşünüyordum. Allah'a şükür babamın yerine geçtik, babamın sayesinde etrafı, ormanı ve her yeri öğrendim. Babam ve annem burada çalışıyorlar diye ben devamlı gelip gidiyordum, onların yanına ziyarete de geliyordum. Bu sayede işi de öğrendim. Ondan sonra da göreve başladım. Çocukken babam dürbünü alıp baktığında merak ediyordum, ben de alıp bakıyordum, acaba nereye bakıyor diye düşünüyordum. O bana muhitleri söylüyordu. 'Yangın şurada çıkarsa, ilk olarak şuraları arayacaksın' diyerek tek tek öğretiyordu" diye konuştu.

'Yeşil alanı korumak istiyorum'

Yangın çıkmaması için bir an olsun gözetlemeyi bırakmadığını belirten Gökçe, "Buradan baktığımızda Ankara, Nallıhan, Bolu, Bilecik ve Eskişehir’in büyük bir bölümünü gördüğü için özverili çalışıyoruz. Çünkü Allah korusun bir yangın çıkmasın diye elimizden geleni yapıyoruz. Anne ve babamın yanında yetişmek güzeldi, o coşkuyu yaşamak güzel. Evimiz burasıydı, 5 ay devamlı buradasın ve hiçbir yere gitmiyorsun. Annen baban da yanında duruyor. Ben doğada yaşamayı seviyorum, devamlı ormanda durmak istiyorum. Bu binada, gözetim kulesinde durmak istiyorum. Etrafa bakmak ve yeşil alanı korumak istiyorum" dedi. Harun Gökçe yangın gözetleme kulesinde, mesai saatleri boyunca elinde dürbünle geniş bir alanı tararken; belli aralıklarla da telsizden merkeze ormanlardaki durum hakkında bilgi veriyor.

'35 yıllık emek'

Kulede 35 yıl çalıştıktan sonra eşiyle birlikte emekli olan Hasan Gökçe ise büyük bir yangın olmadan görevi tamamladıkları için mutlu olduklarını söyledi. Oğlu Harun'un kuledeki tüm görevleri annesi ve kendisinden öğrendiğini ifade eden Gökçe, "Ben haberleşme memuruydum, emekli oldum. 25 sene boyunca çalıştım. 10 sene de Kızıltepe'de çalışmıştım, emekli oldum ve köydeyim. Burada hanım ile beraber gece gündüz görev yaptık. Çocuk da burada büyüdü. Benden sonra oğlumu işletmeye koyduk, o devam ediyor. Evet, bizim ailede gelenek oldu. Biz oğlanı yetiştirdik, büyüttük öğrettik bunları, işte şimdi o devam ettiriyor. Mutluyum, Allah’a şükür. Burada haberleşme yapıyorduk, göreve devam ediyorduk. Çevreye dikkat ediyorduk. Dürbünle devamlı etrafı gözetliyorduk ve bir yerden şüphe ettiğimizde devamlı olarak orayı takip ediyorduk. 25 sene durduk da hiç büyük bir yangın çıkarttırmadık. Biz görev yaparken çocuğumuz da sürekli yanımızdaydı" diye konuştu. Anne Huriye Gökçe de oğullarını kulede çalıştıkları dönemde iyi yetiştirdiklerini belirterek, emekli olmalarının ardından kendi yerlerine geçmesine çok sevindiklerini söyledi.

'2 bin 455 kilometrelik alanı gözetleme imkanına sahibiz'

Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Çatacık Orman İşletme Müdürü Güray Gün, Afyonkarahisar tarafından Türkmen Dağı'ndan gelerek, Bolu’ya bağlanan Sündiken silsilesinin devamı olan ormanları kapsayan 1769 metre rakımda 17 metre yüksekliğindeki kulenin, 2 bin 455 kilometrelik alanda gözetleme görevini olduğunu söyledi. Gün, "Şu anda bulunduğumuz alanda Bolu-Göynük, Ankara-Nallıhan ile Beypazarı, Eskişehir’den de özellikle Alpu, Beylikova ve Mihalıççık ilçelerini kapsayan ormanlık alanlarda takibi 2 bin 455 kilometrelik alanı gözetleme imkanına sahibiz ve personellerimizin özverili çalışmalarıyla 7/24 esasına göre bu gözlem faaliyetlerimizde orman yangınlarıyla ilgili erken haber alma ve bu koordinasyonu sağlamada bu kulede arkadaşlarımızın çalışmalarıyla görevlerine devam etmekteyiz" dedi.

'Kulede doğmuş'

Güray Gün, "Buranın bizim için ayrı bir özelliği daha var. Babadan oğula hatta aile devamı şeklinde. Anne babanın birlikte yıllarca hizmet vermiş olduğu ve bu gözetlemelere devam etmiş olduğu kulemizde çocukları görevi onlardan devralmış ve aynı özveriyle, geçmişteki ailelerinin yanında devam etmiş olduğu başlangıç faaliyetlerine burada personelimiz olarak devam etmekte. Hatta şöyle özel bir durum da var, kendisinin de ailesinin görevi sebebiyle, doğumu bu yörede bulunan başka bir kulede gerçekleşmiş. Kulede doğmuş, hizmetlerine de ailesinden sonra yine orman teşkilatına, ormanlık alanlara, yeşil vatanın korunmasına yönelik olmak üzere bu kulede devam ediyor" diye konuştu.

2009'da çekilmiş fotoğraflarını hediye etti

Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğü Basın ve İletişim Şube Müdürlüğü'nde görevli Serdar Aksoy ise Gökçe ailesine 2009 yılında çalıştıkları dönem çektiği fotoğrafları hediye etti. Fotoğrafları görünce çalıştığı dönemlerin aklına geldiğini ifade eden Hasan ve Huriye Gökçe çifti, çok duygulandıklarını ifade etti.

'5 yıl çıraklık yaptım'

Ayanoğlu, mesleğe başlama sürecini anlatarak, "Bu işi yapan çocukluk arkadaşlarım vardı. İstanbul'da bu işi yapıyorlardı. Onlara özenerek başladım. İlk 5 yıl, birkaç kişinin yanında çalıştım. Çıraklığa çivi doğrultmayla başlardık. Eğri çivileri doğrulturduk. Elimize çekiç verirlerdi, o çivileri doğrulturduk. Ondan sonra ip mumlama, 3-4 ay sonra da kilim dokumaya başlardık. Kızım devam ettirmek istiyor bu işi. Grafik tasarım okuduğu için biraz daha desenlere, renklere, resme ilgisi fazla olduğu için o yapıyor. İnternetten satışlarımız oluyor. Web sitesini yapabiliyor. O devam ettirecek inşallah" diye konuştu.

'İlk antika halıya 4 ay çalıştım'

Üzerinde çalıştığı halı ve kilimleri anlatan Ayanoğlu, "Bir tane kilimi hiç unutmuyorum. 3 ay falan çalışmıştım. Kilimden sonra da halıya başlarız. Halıda da usta olduktan sonra antika bir halı yapmıştım, hiç unutmuyorum. 'Kömürcü Kulağı halısı' deriz biz. Bir Alman müşterimizindi. Yaklaşık 4 ay çalışmıştım o halıya. Çok güzel bir halıydı, koleksiyoner bir müşterimizin halısıydı. Hiç unutmam, en uzun zaman ona çalışmıştık" dedi.

'Halı çok şey anlatır'

Türk kültüründe halı ve kilimin önemli bir yere sahip olduğunu belirten Ayanoğlu, "Halı çok şey anlatır. Selçuklu zamanından beri halı devam etmiştir Türk kültüründe. Selçuklulardan önce de vardı Türklerde. İnsanlar kilime, atıyorum bir kalenin surlarına nereden girilecek, nasıl olacak onu resmetmiş. 'Şuradan girerseniz şöyle olur, buradan girerseniz böyle olur' diye anlatmış. Veyahut da nişanlı bir kız nişanlısına o kilimde bir şeyler anlatmış, içini dökmüş. Bir kilimde, halıda anlatılacak hakikaten çok hikayeler var" diye konuştu.

'Eski kilimlerin iplerini kullanıyoruz'

Halı tamirinde en önemli unsurun doğru malzemeyi kullanmak olduğunu belirten Ayanoğlu, "Halı tamiri yaparken önce yün kalitesine bakarız. O halının yünüyle dokuyacağımız yünü aynı kalitede bulmamız lazım. Renklerini aynı renklerde bulmamız lazım. Eski bir halının tamiratı için biz eski kilimleri sökerek o ipleri kullanırız. Çünkü kökboya bir kilime veya kökboya bir halıya, kökboya bir kilimin ipini kullanmak zorundayız. Şimdiki zamanda kökboya yapmak artık çok zor. Bir de çok fazla ilgi yok artık" dedi.

'En çok eli belinde desenini severim'

Türk halılarında çok sayıda geleneksel desen bulunduğunu anlatan Ayanoğlu, "Çok fazla desen var; su yolu, kurt ağzı, koç boynuzu, eli belinde, akrepti, balık gözü gibi. Ben en çok eli belinde desenini severim. Koç boynuzu desenlerini de severim. Bunlar daha çok Konya kilimlerinde, Malatya kilimlerinde çıkar. Sivrihisar kilimlerinde de farklı desenleri vardır. Bunların hepsi eski desenlerdir ve çoğu kök boyadır" diye konuştu.

'Yüce gönüllü destekleri bizim için çok kıymetli'

Kampanyanın bitmesine 3 ay kaldığını söyleyen Mustafa Erim, yardımların azaldığı kritik süreçte atık toplayıcılarının gösterdiği vefanın kendilerini duygulandırdığını belirterek, "Yağız'ın, Dubai'de tedavi olması için gerekli olan paranın yüzde 37'sini toplayabildik. Yardımların azaldığı bu günlerde 1 milyon 800 bin dolara daha ihtiyacımız var. Sokaklarda karton, kağıt ve geri dönüşüm malzemesi toplayan arkadaşların oğluma verdiği desteği görünce çok duygulandım. Onların bu yüce gönüllü desteği bizim için çok kıymetli. Bursalı iş adamlarından ve vatandaşlardan da destek bekliyoruz" diye konuştu.

'İki kitabım var'

Otizm tanısının hayallerine ulaşmasına engel olmadığını belirten Mehmet Atalay Sağlık, "Ben Otizm Farkındalık Günü olan 2 Nisan 2003 tarihinde dünyaya geldim. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi'nde sevdiğim bölüm olan Tarih bölümünde okuyorum. Aynı zamanda sanatla da ilgileniyorum. Matbaada bastırdığım iki kitabım var. Biri, 10 yaşımdan beri yazdığım şiirlerden oluşan 'İrfan Denizi', diğeri ise üniversite yıllarında yazmaya başladığım 'Kahkaha Mahallesi' adlı kitabım" dedi.

'Keşfetmeyi seviyorum'

Tarih bölümüne büyük ilgi duyduğunu belirten Sağlık, "Ben kendime 'iştahlı bir kaşif' ya da 'azimli bir seyyah' diyorum. Tıpkı Orta Çağ'da Çin Seddi'ni aşan iki seyyah Marco Polo ve İbn Battuta gibi keşfetmeyi seviyorum. Otizm Farkındalık Günü kapsamında üniversitemizde düzenlenen bir etkinlikte yer aldım. Bunun çok önemli bir adım olduğunu düşünüyorum. Okulumda başka otizmli bir birey var mı; bilmiyorum ancak bunu cesurca dile getiren ben oldum" diye konuştu.

'Çok gurur duyuyorum'

Mehmet Atalay Sağlık'ın annesi Feride Sağlık (64) ise oğlunun çocukluğundan itibaren yaşadığı süreci anlatıp, "Atalay çok hareketli bir çocuktu ancak okulda içine kapanık ve tedirgindi. Öğretmeninin tavsiyesi üzerine hastaneye gittik ve otizm tanısı konuldu. O günden sonra tedaviye başladık ve özel eğitim aldı. İletişiminin gelişmesi için satranç kursuna gitti. Dikkat eksikliğini yendi, arkadaşlarıyla iletişimi arttı ve çeşitli ödüller almaya başladı. Tiyatroda da başarılıydı. Aynı zamanda tarihe çok ilgisi vardı. Atalay'ın YKS'ye gireceği yıl babası Necati Sağlık'ı kaybettik. Zor bir süreç geçirdik. Buna rağmen sınavda başarılı olarak Katip Çelebi Üniversitesi Tarih Bölümü'nü kazandı. Üniversiteye alışma sürecinde biraz bocaladı. Ben de öğretmenleriyle sürekli iletişim halinde oldum. Onunla çok gurur duyuyorum. Gittiği her yerde başarılı oluyor ve oğlumdan 'Akıllı, becerikli ve çok kibar' diye söz ediyorlar. Tarihe ilgisi her zaman vardı. Ortaokuldaki tarih öğretmeni derste onu kaldırıp, 'Sen anlat, çok güzel anlatıyorsun' dermiş. Aslında puanı eczacılık bölümüne de yetiyordu. Ben eczacılık okumasını istedim ancak o, 'Tarihçi olacağım' dedi. Ben de isteğini kırmadım. Çünkü çocuklar sevdikleri alanda daha başarılı oluyor" dedi.

'Saygısı ve sevgisi hep çok büyüktü'

Özel eğitim öğretmeni Nurcan Yıldız da "Atalay, özel eğitimden mezun ettiğimiz öğrencilerimizden biri. İlk geldiği günden beri bizi hiç üzmedi. Saygısı ve sevgisi hep çok büyüktü. Bugün bu başarılarını görmek bizi çok gururlandırıyor. Atalay'ı gelecekte çok daha iyi yerlerde göreceğimize inanıyoruz. Her seansa geldiğinde bize tarih ve savaşlarla ilgili testler hazırlardı. Bazen testi geçebiliyorduk, bazen geçemiyorduk. Zorlandığımız yerlerde ise doğru bilgileri hemen bize anlatıyordu. Atalay sayesinde erken tanı ve özel eğitimin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha görmüş oluyoruz" diye konuştu.

Tedaviye alınan M.H., olaydan kısa süre sonra taburcu oldu. Durumu ağır olan baba İsa Horoz ise tedavi gördüğü Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde 40 gün sonra yaşam mücadelesini kaybetti.

İzinli olan su altı arama kurtarma amiri, balıkçıları kurtardı

İzinli olduğu için istirahat eden İBB İtfaiyesi Su Altı Arama Kurtarma Amiri Nurettin Ünal, ihbarı duyması üzerine aracıyla Büyükçekmece Gölü'ne gitti. Göl suyunun bulanıklığı, gizli balık ağları ve su üzerindeki otluk alana aldırmadan kendini göl suyuna atan Ünal, iskelede mahsur kalan amatör balıkçıların mahsur kaldığı iskeleye kadar yaklaşık 300 metre yüzdü. İtfaiye amiri Nurettin Ünal, dört amatör balıkçıyı yanlarında bağlı bulunan ve zodiac diye tabir edilen bota bindirerek kürek yardımıyla kıyıya çıkardı. Balıkçılar, kendilerini kurtaran Nurettin Ünal’a teşekkür etti. Ünal ve balıkçılar, olayın ardından göl kıyısında hatıra fotoğrafı çekildi.

''İlgi görüyoruz''

Türkiye'de böyle kamyon olmadığını belirten Damar, şunları söyledi: "Çok ilgi görüyoruz. Her yerde durduruyorlar. Kornalar, videolar, fotoğraflar. Onun için de çok mutlu ediyor beni. Yaptığım işin gerçekten yerini bulduğunu ve beğenildiğini görmek, beni çok mutlu ediyor. O yüzden mutluyum. Aynı zamanda kara yollarında da böyle bir araba yok. Buna da kesinlikle eminim. Olsa da onur duyarım ama yok çünkü haliyle 51 yaşında araba olduğu için ya acaba her an arıza yapabilir mi, bir şey olur mu diye düşünüyor insanlar. Bence eski araba yoktur, bakımsız araba vardır. Çünkü bu kamyona daha önce sahip olanlar ve olmayanlar, emekli olanlar, halen yine TIR kullananlarla konuşuyorum. Kesinlikle olmadığını çok iyi biliyorum. Sadece ilçeler arasında seyahat eden ya da köyden kazaya gelip giden araçlar var, onların da çekme belgeli. Bu zaten artık kara yollarına çıkmaya haiz, her türlü yasal işlemleri olmuş durumda. Herhangi bir sıkıntımız yok. Zaten gezemeyiz aksi olsa ama gerçekten Türkiye kara yollarında yok ve gören de şaşırıyor.”

''Yeniden doğmuş gibiyim''

Özgür Tarar, 14 yıl diyaliz tedavisi gördüğünü, eşiyle de diyaliz merkezinde tanışıp evlendiklerini söyleyerek, "Sonra beraber hastalıkla mücadele ettik. 8 yıl önce nakil sarısına alındım. Eşim aslında o kadar ümitli değildi kendisine çıkacağına. Sonra ilk çağırmalarında eşime çıktı. Sonrasında ben de hep diyordum ki ‘artık gelmez, gelmez, gelmez.’ Ama bana da geldi. 3 hafta önce nakil oldum. İnsanlar organlarını bağışlarsa, o diyalizde yatan insanlara umut olurlar. Herkes keşke bağışlasa, onlar gibi olsa. 3 haftadır diyalize girmiyorum. En güzel yönü bu. Eşimle her şeyimiz ortak. Hastalığımız ortak. O yüzden gayet iyi anlaştık. İnsanlarımız organlarını bağışlasınlar. Ben de doktorlarıma danıştım. Böyle bir hastalığım olduğu için belki organlarımı bağışlayamayabilirim diye düşünüyordum. Bazı organlarımızı bağışlayabiliyormuşuz. Ben de kendim bağışlayacağım. Benim gerçek doğum tarihim 24 Mayıs ama böbrek nakli olduğum 30 Haziran’ı artık 2’nci doğum günüm olarak kutlamayı düşünüyorum. Çünkü eşimin de desteği ile yeniden doğmuş gibiyim" ifadelerini kullandı.'

''Çok güzel hayallerimiz var''

Zübeyde Tarar ise, tatil için gittiği Fethiye'deki diyaliz merkezinde eşiyle tanıştıklarını söyleyerek, "Yakındı yataklarımız; konuştuk, sohbet ettik ve evlendik. Genellikle aynı durumda olduğumuz için birbirimizi daha kolay anlayabiliyoruz. Hep eşime ‘ben nakil oldum, sen de olacaksın’ diyordum. Oldu çok şükür. Ve çok güzel hayallerimiz var. Onları gerçekleştireceğiz. Baş başa uzun bir tatile çıkabiliriz. Yapamadığımız şeyleri yapabiliriz. Diyaliz nedeniyle hiçbir yere gidemiyorduk. En büyük hayalimiz karavan tatili. Çok sıkıntı oluyordu. Her gittiğimiz yerde diyaliz ayarlamamız gerekiyordu. O yüzden şimdi nakil olduğumuz için artık diyalize gerek kalmadığı için sağlıklı bir şekilde istediğimiz her yere gidebiliriz. Tabii ki her şeye dikkat etmek gerekiyor bu süreç içinde. İlaçlarımızı, sularımızı, yürüyüşümüzü birbirimize hatırlatıyoruz şimdi. Yürüyüşe beraber gidiyoruz. İyi ki var, onu çok seviyorum. İyi ki evlenmişim. İyi ki bu hayatı beraber karşılıyoruz. Zor ve iyi günlerde, kötü günlerde hep beraberiz. Her zaman yanımda oldu eşim. Ben de her zaman onun yanında olacağım. Ben eşimi çok seviyorum. İyi ki de bu hayata beraber devam etmişiz" dedi.

Binlerce hasta nakil bekliyor

Bilkent Şehir Hastanesi Böbrek Nakli Sorumlu Yardımcısı Doç. Dr. Yusuf Kasap ise, "Ülkemizde 30 bini aşkın hastamız organ nakli için bekleme listesinde. Bunların büyük bir kısmını böbrek nakli bekleyen hastalar oluşturmakta. Ülkemizde kadaverik nakille ilgili çalışmalar ve çalıştaylar her geçen süreçte artmakta. Bununla ilgili bakanlık düzeyinde de birçok proje geliştirilmekte. e-Devlet üzerinden de organ bağışının yapılabilmesi süreci yakın dönemde başladı. Bunlarla ilgili de inşallah olumlu sonuçlar alacağız. Biz tabii nakillerin büyük bir kısmını, aslında tamamını kadavradan yapmak istiyoruz. Bir canlı verici kullanarak onu bir cerrahi riske atıp tek böbrekle kalmasına neden olmak istemiyoruz" ifadelerini kullandı.

''2 bin kilometre kaldı''

Şubat Beydilli, pasaport işlemleri için Cilvegözü Gümrük Kapısı'na geldi. Beydilli, Türkiye’den ayrıldığı için bir yandan üzüldüğünü, diğer yandan da umreye gittiği için de mutlu olduğunu söyledi. Beydilli, “Memleketimden ayrılıyorum. Hüzün ve mutluluk var. Yolumun bir bölümünü tamamladım. Şimdi Suriye kısmına geçiyorum. Allah nasip ederse oradan da 1 aylık bir yolculuğum var. Heyecanlıyım. Suriye’de de gezecek çok yer var. İlk defa gideceğim. Neler çıkacak bilmiyorum. Farklı bir macera olacak. İnşallah güzel şeyler olur. Türkiye’nin geçtiğim çeşitli illerinde çok güzel insanlarla tanıştım. Çok mutluyum. Herkese salam söylüyorum. Toplamda 3 bin 400 kilometrelik yolculuğumun bir bölümünü geçtim ve 2 bin kilometre yolum kaldı. Depremden sonra Hatay yeniden güzel haline kavuşmuş, insanlar güler yüzlü. Çok sevindim” diye konuştu.Şubat Beydilli, açıklamasının ardından gümrük kapısında pasaport işlemlerini tamamladıktan sonra Suriye'ye geçti.

Beydili, yaklaşık 5 gündür bisikletle sürdürdüğü yolculuğunda Hatay'ın Reyhanlı ilçesine ulaştı. Burada mola veren Beydilli, gazetecilere yaptığı açıklamada yolculuğu süresince birçok kente gezerek yeni deneyimler elde ettiğini söyledi. Yolculuğunun Türkiye bölümünü tamamlayan Beydilli, Suriye'den Ürdün'e, daha sonra da Suudi Arabistan'a geçeceğini anlatarak, “Suriye'de 1 ay vizemiz var, 1 ay kalırım. Halep, Hama, Humus ve Şam'ı gezerim. Ürdün'de de 1-2 ay kalırım diye düşünüyorum, orada arkadaşlarım da var. Sonra Suudi Arabistan'a geçeceğim, Mekke'de tavafımızı ve umremizi yapacağız." dedi. Beydilli, umre sonrası imkan olursa bazı Orta Doğu ülkelerini de gezmeyi planladığını ifade etti. Umre yolculuğunu annesinin hatırasını yaşatmak için yaptığını kaydeden Beydilli, "Annem 1-2 sene oldu vefat edeli, umreye gitmeyi çok istiyordu ama hiç gidemedi. Hep içinde ukde kalmıştır ben de onun hatırası ve onun niyeti için yola çıktım." diye konuştu.

Bursa’da bir piknik alanında elma şekeri almak isteyen Ela isimli bir çocuk, elma şekercisinin alandan ayrılmasıyla gözyaşı döktü. Durumu fark eden jandarma, ekip aracıyla anons yaparak elma şekercisine ulaştı. Elma şekercisini ve sepetini ekip aracına alan jandarma personeli, Ela’nın bulunduğu yere getirdi, Ancak çocuğun ailesinin uzaklaşması üzerine bu defa anonsla Ela’yı yanlarına çağırdı. Annesinin kucağında gelerek elma şekerini alan Ela, jandarma ekiplerine teşekkür etti.

Kaza, saat 13.00 sıralarında, Bursa-Ankara kara yolu İnegöl girişinde meydana geldi. İddiaya göre, ters yönde ilerleyen Mustafa Ş. yönetimindeki 16 AGM 660 plakalı motosiklet, Bursa’dan İnegöl istikametine seyir halinde olan Atacan A. (30) idaresindeki 34 GPA 347 plakalı cip ile kafa kafaya çarpıştı. Motosiklet devrildi, sürücüsü Mustafa Ş. yola savrulup yaralandı. İhbar üzerine bölgeye polis ve sağlık ekipleri sevk edildi. Ambulansın gelmesini bekleyen çevredeki esnaf, yolda yatan yaralıyı güneşten korumak için şemsiye açtı. Yaralı sürücü, sağlık ekiplerinin olay yerindeki ilk müdahalesinin ardından ambulansla İnegöl Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı. Tedaviye alınan yaralının durumunun iyi olduğu belirtildi. Polis ekipleri kazayla ilgili inceleme başlattı.

'Eşyasız kaldım'

Nigar Yıldız, "Eşim 5 aylık kira borcuyla bizi terk etti. Bunun üzerine ben ev sahibimle anlaşma yaptım. 11 aydır kiramı düzenli ödemekteyim. Fakat eski eşimin borcundan dolayı ev sahibi, bizi evden tahliye etti. Benim banka dekontlarım mevcut. Çocuklarımla beni sokağa attı ev sahibi. Eşyalarımı hiçbir şekilde bana teslim etmeyi kabul etmiyor. Bununla ilgili şikayetlerde bulunmaya çalıştım ama hiçbir şey yapamadım. İcra dairesine gidip, eşyaların bana teslim edilmesini söyledim. Boşanmak üzere olduğum eşimin, geçmişe dönük 5 aylık kira borcu varmış. Ev sahibi ile bunu konuştum ve kira ödemeye devam ettim. En son evimize memurlar geldi. 1 ay içinde evi boşaltmamı istedi. Ben de çocuklarım bu süreçleri yaşamasınlar diye yeni ev tuttum. Depozito, emlakçı ücreti ve 1 aylık peşin kiramı ödedim. Ev sahibi, evi boşaltmam karşılığında taşınma ücretlerini ödeyeceğini söylemişti. Sonra memurlar ve avukatıyla kapıma dayandı. Eşyalara el koydular. Ben de iki çocuğumla, eşyasız tuttuğum boş evime gitmek zorunda kaldım" dedi. Haczedilen ev eşyalarının eşine ait olmadığını, evlenirken babasının aldığını söyleyen Nigar Yıldız, "Eski eşim benimle beraber icra dairesine gelip, icra memurlarına, 'Eşyalar bana ait değil, eşyalar karşı tarafındır. Giderken de kendi eşyalarım aldım' dedi. Buna rağmen icra dairesi, eşyalarımı vermedi" diye konuştu. Nigar Yıldız, Temmuz 2025-Temmuz 2026 tarihleri boyunca biri 2 aylık olmak üzere 11 aylık kirasını düzenli ödediğine dair elinde banka dekontu olduğunu da kaydetti. Yıldız, kira sözleşmesi yaptığını, evin tahliyesine ilişkin tebligatın da kendisine ulaşmadığını iddia etti.

'Çok mağdur olduk'

Yıldız, "Çocuklarımın banyolarını arkadaşlarımda yaptırıyorum. Komşum bir su ısıtıcı verdi, bazen de onda su ısıtıp, banyo yaptırıyorum. Yemeği de arkadaşlarda yemek zorunda kalıyoruz. Ben şu an 2 kızımla birlikte tuttuğum boş evde kalıyorum. Hiçbir eşyam yok, benim tek istediğim eşyalarımı bana geri versin. Çok mağdur olduk, benden ziyade çocuklarım mağdur oldu. Boş evde yerde yatıyoruz biz. Boş evde yaşıyoruz biz. Hiçbir eşyam yok. Ev sahibini arıyorum, ev sahibinin avukatını arıyorum, hiçbir şekilde bana teslim edilmeyeceğini söylüyor. Çocuklarım perişan oldu. Benden ziyade çocuklarımın yaz tatili mahvoldu. Onların yüzünden büyük kızım zona geçiriyor. Tek isteğim; bir anne olarak eşyalarım verilsin, çocuklar yerde uyumasın" diye konuştu.

'Sözleşme yaptığı soyut bir iddia'

DHA muhabirinin telefonla ulaştığı ev sahibinin avukatı ise resmi prosedüre uygun şekilde hareket edildiğini belirterek, "Kirayı ödemeleri için kendilerini uyarmıştık. Evden de çıkmayacaklarını söylediler. Biz de yasal prosedür gereği icra işlemi başlattık. İcra memurları kontrolünde, çilingir yardımıyla tahliyeyi gerçekleştirdik. Kendileri, icra dairesine başvurmaları halinde gerekli işlemleri yaparak nakliye ücretini ödemek koşuluyla eşyalarını alabilir. Ayrıca ev sahibinin Nigar Yıldız'la sözleşme yaptığı da soyut bir iddiadır" dedi.

'Mesleğimi çok seviyorum'

Okuma yazma bilmediğini söyleyen Aslan, "Mesleğimi çok sevdiğim için bırakmayı hiç düşünmedim. En büyük sıkıntılardan biri çırak bulamamak. Bende okuma yazma yok. Çok seviyorum mesleğimi. Vallahi o kadar seviyorum ben. Yoksa bırakacağım. Tek başıma çalışıyorum. Aslında bizim meslek tek adamla olmaz. Tek adamla çalışamazsın derdi çok. Kalıba çekeceksin, çivi sökülecek. Kim sökecek? Çırak olursa sökecek. Şimdiki çocuklarını mesleğe vermiyorlar. Şimdiki aileler vermiyor artık" dedi.

'Kasaplık beni mutlu ediyor'

Subaşı, üniversiteye hazırlanırken motosiklet alma hayali kurduğunu belirterek, “Babama bunu söylediğimde beni mahallemizdeki kasaba yönlendirdi. Önce kasiyer olarak işe başladım. Üniversite sınavına girdim ancak istediğim bölümü 3 puanla kaçırdım. Bu işi yapmak istemiyordum. Ailemdeki herkes üniversite öğrenimi aldığı için 'Benim de eğitim almam gerekiyor' düşüncesi oluştu. Sonrasında meslek lisesine geri dönme kararı aldım ve kasaplık adına tekrar staj yapmaya başladım. Sonrasında kasaplığı meslek olarak öğrenmeye karar verdim. Tezgahın arkasına geçtikçe bu işi sevdiğimi fark ettim. El becerisi gerektiren meslekleri her zaman seviyordum. Kasaplık da beni mutlu eden bir meslek oldu” dedi.

'Ustalarım iş öğretmek istemedi'

Kasaplık sektöründe kadın olmanın bazı zorluklarını yaşadığını belirten Subaşı, “İlk zamanlarda birçok usta bana iş öğretmek istemedi. Ben de onları izleyerek, araştırarak ve internet üzerindeki videolardan faydalanarak kendimi geliştirdim. Mesleğe başlamadan önce vegandım. Et ve hayvansal ürünlerden uzak duruyordum. İşe başladıktan sonra bu durum değişti. Kurban Bayramı benim için çok zor geçerdi. Etin kokusundan rahatsız olur, hiçbir hayvansal ürünü tüketmezdim. İş yerinde ilk etapta yumurtayla bu süreci aşmaya başladım. Arkadaşlarım zamanla bana önce yumurtayı, ardından eti tattırdı. İşin içinde oldukça ön yargılarım kırıldı. Şu anda et tüketiyorum; ancak sakatat yemeyi hala tercih etmiyorum. Buna rağmen hazırlamak benim işimin bir parçası. Bu halimden mutluyum” diye konuştu.

‘Hedefim kadın çıraklar yetiştirmek'

Kadın kasap olmasına müşterilerin ilk etapta şaşırdığını söyleyen Subaşı, “Müşteriler genellikle ‘Ustanız nerede?’ diye soruyor. Ben de ustanın kendim olduğunu söyleyince şaşırıyorlar. Bazıları çok destek oluyor, bazıları ise ‘Bu işi neden yapıyorsun? Bu kadar güzelsin maden neden buradasın’ diye tepki gösteriyor. İlk bıçağı elime 2022 yılında aldım. O günden bu yana bıçakları biriktiriyorum. İleride kendi kasap dükkanımı açtığımda bunları sergilemek istiyorum. En büyük hedefim kadın çıraklar yetiştirmek ve kadınların ağırlıklı olduğu bir işletme kurmak" dedi.